Lambis Vassiliadis

ΛΑΜΠΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ: ΡIANO TRANSCRIPTIONS

(HELLENIC CLASSICAL)

Είναι ευτύχημα για τη χώρα μας να διαθέτει μουσικούς ερμηνευτές παγκόσμιας κλάσεως με το δεδομένο της μικρής απηχήσεως την οποία έχει η σοβαρή/ λόγια μουσική στο ελληνικό φιλόμουσο κοινό. Πέραν πάσης αμφισβητήσεως σε αυτούς ανήκει ο επαξίως πολυβραβευμένος πιανίστας Λάμπης Βασιλειάδης. Δύο εκ τω νπροηγουμένων ηχογραφημάτων παρουσιάσθηκαν μέσω των τζαζογραφημάτων του περιοδικού. Επανέρχομαι για την παρουσίαση ενός εισέτι αριστουργηματικού ηχογραφήματος, το οποίο μ’ ενθουσίασε κατά την ακρόαση του. Κυκλοφόρησε το παρελθόν έτος από την Ηellenic Classical (την πρώην ΑΜICME), τη μικρή αλλά θαυματουργή εταιρεία του Γεράσιμου Μουζακίτη. Η προσφιλής τακτική του αγαπητού Λ. Βασιλειάδη να ηχογραφεί τις πιανιστικές εκδοχές-διασκευές γνωστών «κλασικών» έργων για ορχήστρα αποδίδει και πάλι γονιμώτατους καρπούς. Το παρόν περιλαμβάνει τρεις πιανιστικές εκδοχές άριστα ερμηνευμένες. Η πρώτη αφορά στην εκδοχή του ρώσου πιανίστα-συνθέτη Σάμιουελ Φέινμπεργκ (1890-1962) στο Κοντσέρτο για όργανο του J.S. Bach (με αριθμό καταλόγου Β.W.V 593). Το αυθεντικό έργο ανήκει στον Vivaldi (Διπλό Κοντσέρτο, έργο 3, αρ. και την πρώτη μεταγραφή του Bach (και περισσότερο γνωστή στο κοινό από την αυθεντική γραφή του Vivaldi) επίσης μετέγραφε για πιάνο ο Φέινμπεργκ. Το έργο διαθέτει αρκετές δυσκολίες, κυρίως λόγω του ακροβατισμού εν μέσω των στυλιστικών περιόδων, τις οποίες ενσωματώνει. Αρκετοί πιανίστες, κυρίως σε φάση ωριμότητας και όχι στη νεότητα τους, επιχειρούν να το ερμηνεύσουν με ποικίλα αποτελέσματα. Όμως η ερμηνεία του ίδιου του Φέινμπεργκ από το 1929 παραμένει ως σημείο αναφοράς. Σε αυτή, εγώ, προσθέτω και την παρούσα, προφανώς αρτιότερη τεχνικά. Η πολυαγαπημένη Συμφωνία αρ. 5 του Βeethoven έθελξε τον «μάγο» των μεταγραφών, τον F.Liszt. Χάρισε στην ανθρωπότητα μία μοναδικής τελειότητας μεταγραφή, την οποία γνωρίζουν άπαντες οι διπλωματούχοι πιανίστες. Όμως το ερμηνευτικό μέρος κρύβει ουκ ολίγες παγίδες. Ρυθμός, συνοχή, ηχοχρώματα, ένταση, κτύπημα πλήκτρων, όλα είναι στοιχεία τα οποία αναδεικνύουν τους άριστους ερμηνευτές από τους μέτριους. Στο παρόν ο Λ. Βασιλειάδης καταθέτει μία μεγαλειώδη ερμηνεία, γεμάτη παλμό και ηχοχρώματα, με σύνεση και όχι δεξιοτεχνικές τρίλλιες. Ειδικότερα στο Αllegro (4ο μέρος) υπάρχει απόλυτη ταύτιση με το μουσικό χειρόγραφο, αλλά και η προσθήκη του εκπληκτικού ταλέντου του ερμηνευτή. Νότα-νότα οδηγεί το μοναδικό αυτό έργο στην αποθέωση. Όπως το είχε κάνει ο ανυπέρβλητος G.Gould στο παρελθόν. Άραγε ο Liszt πόσο καλύτερα να το ερμήνευε; Πιστέψτε με, απορώ. Και το μουσικό ονειρικό ταξείδι περατούται με την πιανιστική εκδοχή του Βrahms στη Chaconne (το 5ο μέρος από την Partita - δεν αναγράφεται) για σόλο βιολί του Bach (αρ. κατ. Β.W.V. 1004). Αν και ο αγαπημένος μου Βrahms δεν είναι Liszt (ως προς τις μεταγραφές), εν τούτοις η μουσική εργασία του (τονισμένη για το αριστερό χέρι) είναι διαποτισμένη από τον μέγιστο κάντορα (το ίδιο θα έκανε και ο Ιωάννης Σεβαστιανός στον 19ο αιώνα) με στοιχεία ελκυστικά, που μία άριστη ερμηνεία τα αναδεικνύει. Και όντως αυτό πράττει ο δικός μας πιανίστας, όπως στο παρελθόν ο L.Fleisher. Συγχαρητήρια και ευχαριστήρια στον Λ. Βασιλειάδη και τους λοιπούς συντελεστές. Για την (απαραίτητη) αναζήτηση του ηχογραφήματος: gerasimosmouzakits@gmail.com Θωμάς Ταμβάκος